DE KRONINGSSTAD
Kathedraal van Reims: De kroningsstad voorbij de bubbels
De Notre-Dame van Reims kroonde eeuwenlang Franse koningen en overleefde catastrofale schade uit de Eerste Wereldoorlog — een goede reden om een kathedraalstop in te bouwen in een dagtrip door de Champagne.
Bekijk champagnetrips op GetYourGuide ↗Een kathedraal gebouwd voor koningen
De Notre-Dame van Reims is een van de grootste gotische kathedralen van Frankrijk, grotendeels gebouwd in de dertiende eeuw op de plek van oudere kerken, en diende eeuwenlang als kroningskerk van de Franse monarchie. Deze traditie gaat terug op Clovis, de eerste koning van de Franken, die in 496 in Reims werd gedoopt — een gebeurtenis waar latere koningen zich op beriepen om hun kroning in dezelfde stad te rechtvaardigen. Vanaf de middeleeuwen werden de meeste Franse koningen in Reims gezalfd en gekroond in plaats van in Parijs, een gebruik dat voortduurde tot en met Karel X in 1825. Daarmee is de kathedraal niet alleen een van de mooiste, maar ook een van de historisch meest betekenisvolle religieuze gebouwen van het land.
Getekend door oorlog, met de hand herbouwd
De kathedraal liep zware schade op tijdens de Eerste Wereldoorlog: Duitse beschietingen in 1914 zetten het houten dak in lichterlaaie, en het gebouw werd in de daaropvolgende jaren herhaaldelijk getroffen, waardoor het aan het einde van de oorlog dakloos en ernstig beschadigd was. De restauratie duurde tientallen jaren en kon rekenen op internationale steun, waaronder aanzienlijke financiële bijdragen van de familie Rockefeller; pas in de jaren dertig werd de kathedraal grotendeels heropend, terwijl het detailwerk nog lang daarna doorging. Een deel van het glas-in-lood is zelfs van veel recentere datum — waaronder twintigste-eeuwse ramen van Marc Chagall in een van de kapellen — dus wat u vandaag ziet is een authentieke mix van middeleeuwse steen en modern vakmanschap, herbouwd rond een structuur die binnen een mensenleven bijna volledig werd verwoest.
Voorbij de kathedraal: het Palais du Tau en Saint-Remi
Naast de kathedraal was het Palais du Tau het aartsbisschoppelijk paleis en de traditionele verblijf- en kledingplaats voor koningen op hun kroningsdag — nu is het een museum met originele kathedraalbeelden, kroningsregalia en schatten uit de kerkschat, en staat het op dezelfde UNESCO-lijst als de kathedraal zelf. Op korte loopafstand bevindt zich de Basiliek van Saint-Remi, een van de oudste kerken van Frankrijk, met het graf van Remigius van Reims, de bisschop die Clovis doopte. Samen vormen de drie locaties — kathedraal, paleis en basiliek — een compact en vaak over het hoofd gezien historisch geheel in een stad die de meeste bezoekers uitsluitend met champagne associëren.
Een wijnstad én een koninklijke stad
Reims draagt haar twee identiteiten moeiteloos: grootse religieuze geschiedenis boven de grond, en grootse champagnekelders eronder. Verschillende van de bekendste huizen — waaronder Veuve Clicquot, Pommery, Taittinger, Ruinart en Mumm — zijn gevestigd op een korte rit of zelfs loopafstand van de kathedraal, waardoor de stad uitstekend werkt als één enkele stop die kroningsgeschiedenis combineert met kelderbezoeken, in plaats van ze als twee afzonderlijke excursies te behandelen. De oude stad rond de kathedraal heeft ook een compact centrum met cafés en winkels die een half uur wandelen waard zijn, voor of na de wijn, als de dag het toelaat.
Reims passend inplannen in een dag die in het teken staat van Champagne
De meeste dagtochten vanuit Parijs behandelen Reims als een tussenstop naast de kelderbezoeken, in plaats van een volledige dag op zich, wat doorgaans betekent dat je een uur of twee bij de kathedraal doorbrengt en misschien een korte wandeling door het centrum maakt. Als de geschiedenis van Reims je echt interesseert, is het de moeite waard om dit te vermelden bij degene bij wie je boekt, aangezien sommige tours meer tijd in de stad doorbrengen dan andere — een paar leunen bijna volledig op Épernay en de wijngaarden. Hoe dan ook, zelfs een kort bezoek aan de kathedraal voegt een laag toe aan de dag die niets met wijn te maken heeft, en voor sommige reizigers blijkt dat juist het deel dat ze het best onthouden.